Jajecznica z ogniska

 Kto ma ochotę na jajecznice z ogniska?

Najpierw smażymy kiełbaskę, 

W ostatni weekend biwakowaliśmy na polanie nad Wełną. Dojechaliśmy tam z Poznania rowerami w piątek. Wyjechaliśmy dość późno, bo  po 18 i tempem rekreacyjnym  zajechaliśmy grubo po 22. Cała trasa liczy 62 km. Na wieczór rozpaliliśmy ognisko, do którego dokładaliśmy większe i mniejsze kawałki drewna, tak że mimo porannego niedzielnego deszczu ognisko utrzymywało się przez ponad dwa dni i nie potrzeba było go rozpalać ponownie. Wystarczyło dołożyć trochę suchego drewna aby zaczęło się znów palić. 

Wracając do istoty postu, aby przygotować jajecznicę potrzebowaliśmy skombinować skądś jajka. Do sklepu daleko, a że jesteśmy na wsi, to z pewnością kury u rolników są. Zakupiliśmy 10 jajek od pani sołtysowej i z nadzieja, że wszystko wyjdzie pomyślnie zaczęliśmy robić pyszną jajecznicę na masełku i z kiełbasą. Ogień na palenisku był tak mocny, że wszystko smażyło się o wiele szybciej niż w domu. Po chwili mieliśmy wyśmienitą jajecznicę na talerzach. Wieczorem na patelni usmażyliśmy małą rybkę z pobliskiego stawu. Niestety za dużo mięsa w niej nie było, ba! jedną krewetką tygrysią można się bardziej najeść niż małym karasiem. 

następnie świeże jajka od kury. 

Podczas piątkowej jazdy na rowerze na środku drogi w rejonie Stawy Kiszkowo Natura 2000 spotkaliśmy małą mewę, ptak był chyba trochę zagubiony, nie umiał latać i nie wiemy w jaki sposób znalazł się na ulicy. Bez problemu można go było wziąć na ręce i przetransportować w okoliczne szuwary...

Stawy Kiszkowo Natura 2000 

mokra majówka

Dolina Wełny - Żyto

Majówka nie zachęca bynajmniej do biwakowania. Czy każdy dłuższy weekend musi wyglądać mniej więcej tak? Najgorsze, gdy wracamy do pracy, a za oknem 25 st. C i słońce od świtu do zachodu. Cóż za złośliwa pogoda! :(  Na szczęście na wsi deszczowa pogoda także ma swój urok. Różnobarwne chmury odbijają się w kałużach, nad polami unoszą się mgły, a las sapie wilgocią jak mokry pies. Tylko co tu robić?

Pod namiot

Wielkopolski krajobraz, piękne pola też się zdarzają

Sezon namiotowy ...

i ogniskowy rozpoczęty.

Czasami warto wybrać się na wieś, mimo że nie przygotowaliśmy się idealnie (zabraliśmy nienaładowany aparat fotograficzny) i zrobiliśmy tylko kilka zdjęć a z tych kilku, które udało się zrobić i tak po selekcji zostało niewiele .  Niecałe 60 km od Poznania w dolinie rzeki Wełna znaleźliśmy miejsce jakich wiele; spokojna senna wioska, cisza, kawałek łąki do biwakowania na weekend. 

Rez. Śnieżycowy Jar

ukształtowanie terenu Śnieżycowego Jaru

w okolicy rezerwatu przebiega szlak
św. Jakuba 

oznaczenie szlaku w rezerwacie

jednak się spóźniliśmy, mimo że wiosna też się spóźniła
Śnieżyca Wiosenna była na czas!

dla tego kwiatka tłumy ludzi spacerowały
w niedzielne popołudnie w rezerwacie ( Śnieżyca Wiosena)

Kto by się spodziewał (bo ja nie), że dla tak małego białego kwiatka z żółtymi kropkami masa ludzi będzie robić wiosenny spacer po lesie. W niedzielne popołudnie postanowiliśmy pojechać do Rezerwatu Śnieżycowy Jar położonego w dolinie rzeki Warta koło Murowanej Gośliny, z nadzieją, że zobaczymy białe dywany kwiatów, dzięki niepozornej roślinie jaką jest Śnieżyca Wiosenna. Jednak jak sie okazało przyjechaliśmy za późno. Możliwe, że spóźniliśmy się o kilka dni tylko, ale po Śnieżycy Wiosennej pozostały tylko zwiędłe kielichy kwiatów. Tylko jeden z nich udało nam się ujrzeć kwitnącym i uwiecznić na zdjęciu, które zamieszczamy powyżej.  Cóż, widać trzeba nam znów czekać na przyszły rok, bądź ewentualnie wybrać się gdzieś w góry, gdzie jest znacznie więcej stanowisk tego gatunku kwiatów. 

Park Krajobrazowy Puszcza Zielonka

Pomysł przejścia pieszo ciekawego krajobrazowo odcinka w okolicach Poznania zrodził się kilka dni wcześniej. Miał to być taki mały trening przed majowym weekendem. Pogoda nie stanowiła większego problemu, przecież jest marzec, wiec wszystkiego można się spodziewać. Często w te rejony jeździmy w sezonie jesiennym na grzyby, jednak w zimowej aurze krajobraz wyglądał zgoła inaczej. Całość trasy wyniosła prawie 28 km a czas jaki poświęciliśmy na jej przejście to ponad 6h. Długość podobna do jednego z etapów na naszej ostatniej wycieczce po Górach Sowich. Ze schroniska Andrzejówka do Zygmuntówki zrobiliśmy pieszo 29 km, ale zajęło nam to cały dzień. Dziś na trasie przechodziliśmy przez Dziewiczą Górę, ale nie ma ona zbyt wiele wspólnego z prawdziwą górą, może z dziewicami więcej;)

Z Murowanej Gośliny do Poznania.

Ślady obecności Dzików.

Wieża widokowa na Dziewiczej Górze.

Widok na Poznań z wieży widokowej.

spore te lasy Puszczy Zielonki.

spotkanie z rodziną dzików

W niedzielne popołudnie podczas przejażdżki na rowerze, spotkała nas miła niespodzianka. Pierwszy raz z tak bliska widzieliśmy dzika, ba cała rodzinę a nawet dwie rodziny w sumie 20 małych i 4 duże dziki. Widać na filmie, że goście z lasu byli trochę przestraszeni ale jak będą poruszać się tak liczną grupa po mieście to nikt im nie podskoczy...